Azul

Neri's entry for this week's LP theme: Asul (Blue)

Asul ang kulay ng buhay. Sa kahit na anong unos na dumating, babalik ang bughaw na langit - mapayapa at puno ng lalim.

***

Blue is the color of life. After every storm that comes our way, the blue sky will always return - peaceful and full of depth.

Magsilbi Kang Liwanag (Be the Light)

Naalala ko sa temang Liwanag ng Litratong Pinoy ngayong linggo ang kwento ng isang posporo at ang mensahe nito: Ang liwanag na matagal na nating hinahanap ay nasa mismong mga sarili natin.

***

Because of this week's theme, Light , in LItratong Pinoy, I remembered the story of a matchstick and its vital message: The light that we desperately search for is already within us.

Tech Tags: digital photography, chandelier, lights

Larawang Kupas (Faded Photographs)

Si G. Nasser Pangilinan ay isang respetadong litratista at manunulat sa Manila Times. Nagkaroon ako ng pagkakataon na pakinggan ang kanyang mga saloobin ukol sa tradisyunal at makabagong teknolohiya ng potograpiya. Ang larawang hawak niya ay kanyang sariling kuha noon pang dekada '70. Nasa tibay ng papel na pinaglimbagan ng litrato ang pagpapanatili ng kuhang ito sa tagal ng panahon. Ako'y napamangha at humanga sa maraming litratistang nagpatuloy sa pagmamahal ng potograpiya kahit pa noong panahong higit sa isang "click" ang isang litrato.

Ito ang aking lahok para sa tema ng Litratong Pinoy ngayong linggo: Luma Na.

***

Mr. Nasser Pangilinan is a respectable photographer and journalist in Manila Times. I had the chance to hear his thoughts on the traditional and new technologies in photography. The photo that he is holding was taken in the 70s. The durability of the paper keeps the print through the ages. I am at awe and admiration to the many photographers who pursued their passion in photography even at the time when a picture was more than just a click away.

This is my entry for Litratong Pinoy's theme this week: Luma Na (Old Already).

A Play on Innocence

ito ang bagong panganak na sanggol na walang kamalay-malay sa mundong ginagalawan,
walang kamuwang-muwang sa laban ng mga puti at itim na puwersang
patuloy ang digmaan hanggang siya'y lumaki at magkaisip.

Ito ang aking lahok para sa linggong ito sa Litratong Pinoy. Andito pa ang ibang mga lahok para sa temang 'Itim at Puti.'

***

a newborn baby unaware of the world he's in,
innocent from a war of white and black,
continuously fighting till he grows into being.

This is my entry for Litratong Pinoy this week. Here's more from the theme 'Black and White.'

Tech Tags: digital photography, newborn, baby

Go for the Gold

Lahok ni Neri sa Litratong Pinoy para sa temang "Ginintuan." English translation below.

Sa katunayan ay hindi naman ginto yan, di po ba? Subalit ang mga medalya naming magkapatid ang siyang ginintuang simbolo ng lahat ng paghihirap ng aming mga magulang. :)

Maligayang paglilitrato, mga kapatid! Pasensya na sa maikling post dahil may pasok pa bukas. Hehehe.

***

Neri's entry in Litratong Pinoy's theme for this week, "Ginintuan" [Golden].

Actually this isn't gold, isn't it? Nevertheless the medals my sister and I achieved are the golden symbols of all our parents' hardships and sacrifices. :)

Happy shooting, my friends! Sorry for the short post because there's still work tomorrow. Hehehe.

Tech Tags: digital photography, gold medal

An Open Hate Letter

Ner's entry in Litratong Pinoy's theme this week, "Ayaw Ko" [I Don't Like]. English translation below.



Mahal kong Ipis,

Huwag mo sanang personalin pero ayaw kita. (Kahit na sinabi ko pang Mahal na Ipis kanina, huwag mong pansinin yun.)

Una, ayaw ko kapag lumilipad ka ng walang sabi-sabi at natatakot akong dumapo ka sa'kin. Mas malala ka pa sa bangaw.

Ikalawa, ayaw ko kapag bigla kang kakaripas ng takbo sa balat ko. Akala mo lambing para sa'yo pero hindi sa'kin.

At ikatlo, ayokong hinahalikan mo ko sa pagtulog ko at kinabukasa'y namamaga na ang talukap ng aking mata o kaya'y nguso.

Please lang, layuan mo ko. Lalo na pa't di ka tukso.

Nagmamahal,
Ner XD

***

My dearest Cockroach,

Don't treat this as a personal vendetta but I hate you. (Even if I used endearment in the greeting, don't mind that.)

First, I hate it when you fly around without permission and I fear that you'd fly towards me. You're worse than a big fat fly.

Second, I hate it when you suddenly run over my skin. It might be your way of showing affection but it's not for me.

And third, I hate it when you kiss me when I'm asleep then I wake up the next day with an inflamed eyelid or upper lip.

Please leave me alone. I beg of you.

Lovelots,
Ner XD

Tech Tags: digital photography, cockroach, pest

Abracadabra

Lahok ni Neri sa Litratong Pinoy para sa temang 'Ako'.

Maligayang LP muli, mga kaibigan! Pasensya na at hindi ako nakaabot nung 2 huling linggo dahil sa kapaguran mula sa trabaho.

Eto ako... este ang aking kamay na lumiliwanag nang dahil sa settings ng aking cellphone. Ito ang pinaka-simbolo ng aking pagkatao kumpara sa ibang parte ng aking katawan (hindi naman sa inaapi ko ang ibang parte).

Ang aking kamay ang nagbibigay-buhay sa aking kaisipan. Nagsusulat ng aking mga likhang tula at kwento. Tumitipa ng aking mga posts sa blog at nagcocode ng program sa aking trabaho. Pumipindot ng camera para makuha ang kagandahan at katotohanan ng buhay. Humihimas sa nilalamig kong pusa. (Hehehe.) Umaalalay sa aking mga mahal sa buhay. Umaabot sa mga simpleng pangarap na makatulong sa kapwa. :)

***

Neri's entry in Litratong Pinoy for the theme 'Ako (Me)'.

Here I am... err, my psychedelic hand because of my cellphone settings. This can be the very symbol of myself compared to my other body parts (no offense to the other parts).

My hands are the extensions of my mind. To write my poems and stories. To type my blog posts and code my programs at work. To click the camera in order to capture life's beauty and truth. To pet my freezing cat. (Hehehe.) To care for my loved ones. To reach my simple dreams of helping my fellowmen. :)

Luntiang Lumot (Moss Green)

Maligayang Litratong Pinoy (LP), mga kapatid! Bago ko umpisahan ang lahok kong ito, nakikiusap lang po ako na sana suportahan ninyo ako sa kasalukuyang botohang nagaganap para sa Idol Blog '08. Maaari po lamang na pakiboto ang Galleria Neri sa poll sa kanang sidebar. Salamat po! Kung gusto nyo pong bumoto araw-araw hanggang July 19, hindi ko po kayo pipigilan. Hehehe.

Happy Litratong Pinoy (LP), brothers and sisters! Before I start this entry, I would just like to ask for your support in the current election that's happening for Idol Blog '08. If you could just vote Galleria Neri in the poll at the right sidebar. Thanks! If you like to vote everyday till July 19, I won't stop your good purpose. Hehehe.



Para sa aking ikalimang lahok sa LP sa temang Luntian, eto po ang lumot sa aming hardin. Literal na moss green kumbaga. Yun lang po. Bow. Hehehe. Speechless ako ngayon eh. (At kung may oras pa po kayo, kung maaari din lang po na pakiboto rin ang blog kong NER sa CarlotaOnline. Hindi ko rin po kayo pipigilan na iboto ito araw-araw hanggang July 19 din. Maraming maraming salamat po!) :D

For my fifth LP entry in today's theme Green, here's moss from our garden. Literal moss green. Bow. Hehehe. I'm speechless right now. (And if you still have time, if you can please vote for my blog NER at CarlotaOnline. I won't stop you from voting there everyday till July 19 also. Many thanks!) :D

Sexy Siesta

Ikaapat na lahok ni Neri sa Litratong Pinoy. (English translation below.)

Maligayang LP sa inyong lahat! Ang tema ngayong linggo ay "Balingkinitan" at nahirapan ako rito dahil hindi ko pwedeng isali ang larawan ko. Bwahaha! XD

Sumagi sa aking isipan ang kasabihang "korteng Coke" dahil sa ka-seksihan ng bote ng Coke... noon. E pa'no ngayon, andami na ng hugis at laki ng Coke... may sakto, litro at "in can" pa. Kaso walang Coke sa bahay at nanghinayang akong bumili sa suking tindahan para lang kunan ng larawan, maliban sa nagtitipid ako. Ang natirang bote rito ay Pop Litro pero di gaanong balingkinitan ang korte nito. Kaya naghagilap na lang ako ng kaaya-ayang korte sa aking baul dito sa laptop.

Ang larawan sa itaas ay nakunan nang nagtatrabaho pa ako sa Makati (gamit na naman ang aking cellphone) at napag-isipan namin ng ka-opisina kong si Jen na subukang kumain sa Cafe Central. Sa tinagal-tagal kasi namin sa Valero, ni minsan di kami kumain dun. Kung kailan palipat na kami ng opisina sa Karrivin, dun pa namin nagawang kumain dito at nalamang masaya pala. Huli man daw at magaling, naihahabol din. :D

Tuwang-tuwa ako sa kulay at baso ng Kiwi Italian soda ko. Hay, nakaka-miss. :(

***

Neri's fourth entry in Litratong Pinoy.

Happy LP, everyone! This week's theme is "Balingkinitan" (usual connotation: sexy; dictionary definition: slender) and I found it difficult because I can't post my picture for this. Bwahaha! XD

This brought into my mind the [Filipino] term "korteng Coke" (Coca Cola-shaped) because of the sexiness of a Coke bottle... before. But how do we use it now when there are lots of Coke shapes and sizes... there's "sakto" (a petite size), "litro" (1-1.5 liters), and even "in can." However there's no available Coke in the house and I didn't want to buy one in the nearest store just so I could take its picture, plus I am in a tight budget. The only bottle here is a Pop [Cola] Litro but it isn't sexy enough. So I searched for a shapely form in my treasure chest of digital photos.

The picture above was taken when I was still working in Makati (using my cellphone still). I and my officemate Jen decided to try it out in Cafe Central because in our long stay at Valero, we haven't eaten there yet. Ironic because we only ate there when we were about to move to a new office in Karrivin and found out that it was wonderful in Cafe Central. At least, it's better late than never. :D

I was delighted with the color and glass of my Kiwi Italian soda. Sigh... I miss those days. :(

Tech Tags: digital photography, Cafe Central, Valero, Makati, Italian soda, kiwi, penne, pasta,Coca Cola, Pop Cola

Pasan Ko Ang Daigdig (The World On My Shoulders)

Ikatlong lahok ni Neri sa Litratong Pinoy (English translation below.)

Ang lahok ko ngayon sa LP ay hindi lang tatak Pinoy, kundi tatak Kapampangan pa! Hehehe.

Kung tutuusin marami akong pinagpilian kung alin sa aking mga litrato ang aking isasali ngayong Huwebes. Pero para maging kakaiba naman at hindi gaanong ma-drama ang aking lahok, eto na lang. (Hindi raw ma-drama pero hindi ba't ma-drama na ang mismong larawan? :D) Pansin ko kasi sa nakaraang dalawang linggo ko sa LP, masyado akong ma-drama, baka akalaing seryoso ako. Hahaha.

Kinuha ko ang litratong ito nitong Mahal na Araw ng nakaraang Marso sa Barangay Panipuan sa San Fernando, Pampanga. (Gamit lang ang cellphone dahil wala pa akong camera noong panahong ito. Ni hindi ako makalapit sa mga nagpepenitensya dahil nahihiya ako kumuha ng mga larawan; ako lang ang gumagawa noon.) Naging tradisyon ko na kasi na dumalaw sa aking kabarkada rito tuwing Mahal na Araw dahil parang fiesta rin kapag ganitong panahon sa barrio.

Maliban sa kasiyahan at kainan sa gabi, syempre andyan ang mga nagpapasan ng krus, namamalaspas ng likod at gumagapang sa kalsada upang maaliw ka. Parang may pagka-sadista ang dating, ano po? Pero hindi naman. Hehehe.

Pero ang talagang pinupunta ng mga turista sa Pampanga tuwing Mahal na Araw ay ang pagpapapako sa krus ng mga nagpepenitensya sa Barangay Cacutud, San Fernando. Sayang lang at hindi pa ako nakakapunta rito dahil walang gustong sumama sa akin. Alas dose ng tanghali kasi nagaganap ito; mainit daw at maraming tao. Hehehe.

Maligayang LP, mga kaibigan! ^^

***

Neri's third entry for Litratong Pinoy

My entry for LP isn't just Philippine-branded, but Kapampangan-branded as well! Hehehe.

Actually I had several pictures to choose from, which I would like to join for this Thursday. However I wanted my entry to be unique and not so dramatic, so I picked this one. (But then ain't the picture itself dramatic? :D) I noticed that I was being dramatic for my last two weeks in LP, that you might think I'm too serious. Hahaha.

I took this picture at Barangay Panipuan in San Fernando, Pampanga last Holy Week of March. (Using my cellphone only because I haven't got a camera then. I was embarrassed to take pictures because I was the only one doing it; so I couldn't even get near the penitents.) It was already my tradition to visit my friend here every Holy Week because it seems like a feast in the barrio during this time.

Besides the merry-making and feast-like activities in the evening, of course there were those who carried crosses, those who scourged their backs and those who crawled on the road to keep you entertained. Sounds sadistic, ei? But it isn't. Hehehe.

But what the tourists really anticipate in Pampanga every Holy Week is the crucifixion of penitents in Barangay Cacutud, San Fernando. It's a pity I haven't gone there yet because no one wants to accompany me because this event commences at twelve noon; they say it's too hot plus a lot of people go there. Hehehe.

Happy LP, my friends! ^^

Tech Tags: digital photography, Holy Week, tradition, cross, crucifixion, Panipuan, Pampanga, Philippines

Sunog na Kilay (Burnt Brows)

Ikalawang lahok ni Neri sa Litratong Pinoy

Pagsusunog ng kilay --- isa sa mga natatak na matatalinhagang salita sa akin.

Hindi ko kasi mawari kung ano ang kinalaman ng kilay at sunog sa pag-aaral. Marahil noong unang panahon nang naka-kandila pa ang ating mga ninuno at malapit sila sa apoy para makapagbasa sa gabi. Kaya siguro nasunog ang kanilang kilay. Sa antok. ^^

Hindi ko rin kasi maalis sa isipan, kapag nabasa ang katagang 'nagsusunog ng kilay', ang eksena ni Jose Rizal at ang kanyang inang si Teodora Alonzo sa tapat ng gasera. Dito mag-uumpisa ang alamat ng gamu-gamo. (Pero hindi ko na iyon ikukuwento dito ha.)

Ngunit sa panahon natin ngayon, nakakalungkot mang isipin, ay mayroon pa ring mga bata sa Pilipinas na nagtitiyaga sa nauupos na gasera o kandila para makapagbasa ng kanilang mga aralin. Mayroon pa ring mga batang kailangang maglakad ng kilo-kilometro at dumaan sa mga bundok at ilog para makarating sa kani-kanilang paaralan.

Hanga ako sa mga batang ito dahil hindi ko alam kung magagawa ko pang mag-aral sa ganoong kalagayan. Mahirap man kami pero hindi ko naranasan ang ganoong tinding pasakit para lamang makapagtapos ng pag-aaral.

Sana'y hindi magsawa ang kabataan ngayon upang magsikap sa pag-abot ng kanilang mga pangarap.

***

Neri's second entry in Litratong Pinoy

Pagsusunog ng kilay --- one of the [Filipino] idioms that stuck in my mind. (Literal English translation: burning one's eyebrows.)

It's because I don't understand what eyebrows and fire have to do with studying. Perhaps in the olden days when our ancestors used candles to read at night, their brows get burnt. Due to sleepiness. ^^

When I read the term 'nagsusunog ng kilay', I also can't help but think of the scene where Jose Rizal and his mother Teodora Alonzo were in front of a lamp. This scene will start the legend of the moth. (Which I won't be telling here.)

Yet in our times now, saddening as it may seem, there are Filipino children who still use lamps or candles to read their homeworks. There are still children who walk a few kilometers and cross over mountains and rivers just so they can go to school.

I admire these children because if I were in their place, I don't know if I can still have the guts to study with such conditions. My family might be poor but I did not experience such hardships in order to finish schooling.

I hope that today's youth won't stop reaching for their dreams.

Tech Tags: digital photography, studies, book, candle, Jose Rizal, Teodora Alonzo, moth,legend

Papa

Unang lahok ni Neri sa Litratong Pinoy

Ang kamay ng naglalaba rito ang siyang kamay na umakay sa aking mga unang hakbang sa mundo. Ang siyang humawak sa akin habang nakasakay sa bisikletang may apat na gulong. (Kaya siguro di ako natutong magbisikleta.) Ang siyang tumulong sa aking sumagot ng aking mga homework. Ang siyang nagtuloy ng mga proyektong pinagpaguran ko ngunit hindi ko matapus-tapos. Ang siyang naghanda ng almusal kong hotsilog at hapunan kong Maggi.

Ang siyang nagtiis ng maraming hirap at pasakit upang makatapos ako ng pag-aaral. Ang siyang haligi ng aming tahanang matagal na sanang nabuwag. Ang isa sa dahilan kung bakit andito ako sa mundo.

Salamat, Papa.

***

Neri's first entry in Litratong Pinoy

The hand that you see here is the hand that guided my first steps in this world. The hand that held me when I rode a four-wheeled bicycle. (Perhaps that's why I didn't learn how to ride a bike.) The hand that helped me do my homeworks. The hand that continued the projects I worked hard for yet I could not finish. The hand that served my hotsilog (hotdog, egg and fried rice) breakfast and Maggi (noodles) dinner.

The hand that sacrificed through a lot of difficulties and hardships. The hand that held firm the home that should have been gone long ago. One of the reasons I exist.

Thanks, Papa.

Tech Tags: digital photography, water, laundry,washing, hand